آن روز با سر و وضعي بهتر از روزهاي قبل آماده براي رفتن به مدرسه شدم. آخر در اين روز خاطرات زيادي از الطاف معصومانه‎ي بچه‎ها دارم كه هر گوشه از آن يادآور افتخار شغلي‎ام است. وقتي از درب مدرسه وارد شدم، مشاهده كردم كه سر صف عده‎ي قليلي از بچه ها مشغول برپايي مراسم صبحگاهي هستند. چون سال اولي بود كه در اين مدرسه تدريس ميكردم تعجب نموده و از مربي پرورشي مدرسه، علت را سوال كردم. مربي پرورشي با لبخندي پاسخ داد: ما نتوانستيم بچه ها را از كلاس خارج كنيم و آنها مشغول تزئين كلاس براي معلمانشان هستند. دانش‏آموزان براي رفتن به كلاس عجله داشتند و مربي آنها را روانه كلاس كرد. داخل دفتر مدرسه شدم و با ساير همكارانم روبوسي نموده و روز معلم را به يكديگر تبريك گفتيم. تا من به سراغ دفتر حضور و غياب رفتم تا آن را امضا نموده و به كلاس بروم؛ خانم كلاس دوم كه در همسايگي كلاس بنده بود با تعجب و ذوق و شوقي وصف نشدني به طرف دفتر دويد؛دستم را گرفت و گفت: «خانم الياس زاده بياييد ببينيد بچه ها برايتان چه كرده اند، مسير شما را گلباران كرده اند!» از روي گلبرگهايي كه بچه ها براي من گسترده بودند عبور نمودم تا وارد دنياي پاكي و صفاي كودكانه يعني كلاس شدم. بچه‏ها با شور و شوق و سوت و كف از من استقبال نمودند و مرا در ميان آغوش گرمشان فراگرفتند از اينهمه محبت بهت زده شده بودم آخر تعداد دانش‎آموزان هم ماشاالله زياد بود و سر و صداي بچه ها مدرسه را پركرده بود. چند دقيقه‎‎أي در وسط آنها ايستادم و برف شادي كه سر و صورتم را پوشانده بود، پاك نمودم. نمي دانستم از اينهمه ابراز محبت چه كنم؟!! به ياد غربت امام زمان(ع) افتادم. از بچه‎ها به خاطر لطف و محبتشان تشكر نمودم و از آنها خواستم تا با سعي و تلاش و كوشش روزي معلم اين دبستان شوند؛ همانطوري كه خودم نيز زماني شاگرد اين دبستان بودم. به آنها متذكر شدم كه خيلي از آرزوهايتان كه به ظاهر دست نيافتني است با كمي سعي و تلاش شدني خواهد شد. سپس به بچه ها گفتم: «اولين معلم خداي تبارك و تعالي است كه قرآن را بر قلب پيامبر نازل كرد به كسي كه اصلا خواندن نمي‎دانست و معلم ديگر ما انبيا عظام و ائمه اطهار سلام الله عليهاست. اكنون معلم همه‎ي ما آقا و سرورمان امام زمان(ع) هستند و ما همچون خورشيد پشت ابر از وجود آقامون بهره مي‎بريم ولي ايشان را فراموش كرديم. أي كاش ما دلها و قلبهاي خود را تزئين ميكرديم و منتظر قدوم پربركت حضرت مهدي(عج) بوديم و هميشه براي فرج ايشان دعا ميكرديم. حالا دانش‎آموزخوبم! براي تعجيل در فرج آقا و سرور و مولايمان حضرت مهدي(عج) دعاي فرج الهي عظم‎البلاء را با هم بخوانيم. در آن لحظه در فضايي روحاني دسته جمعي دعاي فرج خوانده شد و براي ظهور ايشان دعا كرديم.