هنر يكي از مقوله‎هاي جدي فرهنگي هر جامعه است و دانشمندان آن را عالي‎ترين شكل فعاليت معنوي انسان دانسته‏اند. طبيعي است كه وقتي اين فعاليت معنوي امكان رشد بيابد، در غنا بخشيدن به فرهنگ اجتماعي، كاربردي عظيم خواهد داشت. از سوي ديگر هنر در رشد، بالندگي و شكوفايي انسان، درك و شناخت جهان پيرامون در راه‏يابي به ژرفاي درون آدم‏ها، آشنايي با آداب و رسوم فرهنگ و اعتقادات اقوام گوناگون جهان، در ايجاد فضاي تفاهم و همبستگي ميان ملل، در تبادل اطلاعات وغيره، ياريگري شايسته و بايسته است. از هنر نه تنها در جهت اعتلا و رشد شخصيت بزرگسالان، گستردگي و تقويت استعدادهاي آنان در عرصه‏هاي گوناگون زندگي و تربيت حس زيبايي شناسي هنري و اجتماعي استفاده مي‏كنند، بلكه از آن به عنوان شيوه‎اي بسيار مهم در امر آموزش و پرورش كودكان، نوجوانان و جوانان بهره مي‏گيرند. از آن جا كه جنبه‎هاي آموزش و پرورشي هنر فراوان است، دانشمندان علم تعليم و تربيت بهره‎گيري از آن را در دوره‏هاي تحصيلي توصيه مي‏كنند و انجام آن را بسيار سازنده و پر بار مي‎دانند. مثلاً اكثر مدارس ساير كشورها، هنر تئاتر را به عنوان يكي از ابزارهاي مهم آموزش به‏كار مي‎گيرند. با برقراري ارتباط مناسب با دانش‏آموزان و برنامه‏ريزي صحيح، دادن اعتماد به نفس به آنان و به كارگيري از هنر جهت تثبيت مفاهيم درسي، فعاليت يادگيري براي دانش‏آموزان شادي‎آور شده، به طوري كه فراگيران در قالب گروه‏ يا انفرادي فعاليت‎هاي هنري و درسي خود را با علاقه و شور و نشاط دنبال مي‏كنند. نگاه دانش‏آموزان نسبت به محيط تغيير كرده، به نحوي كه ديد آنان به نسبت به اشياء گسترش مي‏يابد و اشياء دور ريحتني را جهت تهيه كاردستي براي موضوعات درسي جمع‏آوري و پيشنهاداتي در زمينة ساخت، تكميل و يا اصلاح كاردستي مي‏دهند.
امروزه در اصطلاح به فعاليت‏هايي چون نقاشي، خوشنويسي، پيكره‎سازي، طراحي، معماري، موسيقي، شعر، تئاتر، سينما و ... «هنر» مي‏گويند. پژوهش‎هاي انجام شده حاكي از اين است كه فعاليت‎هاي هنري: آميزه‎اي از احساس و تفكر است، حواس را تقويت مي‏كند، باعث توسعة مهارت‎هاي تفكر مي‏شود، زمينة بروز خلاقيت‏هاست، حس زيبا شناسي را توسعه مي‏دهد، باعث تلطيف روحيه و آرامش رواني مي‏شود، به افزايش هوش و تقويت حافظه كمك مي‏كند، باعث ايجاد نظم و انضباط در فرد مي‏شود و به رشد متعادل شخصيت (شناختي، عاطفي، اجتماعي و اخلاقي) كمك مي‏كند. معلم مي‎تواند در خلال فعاليتهاي  هنري بسياري از مفاهيم درسي را به دانش‎آموزان آموزش دهد. 
 پس به يقين هنر ظرفيت‎هاي بالقوه‏اي دارد كه در تعليم و تربيت كودكان موثر است. بر خلاف نظر بعضي از معلمان كه درس هنر را كم اهميت جلوه مي‎دهند؛ توجّه به درس هنر مي‏تواند بسياري از مسائل آموزش و پرورش دورة ابتدايي را حل كند و شهروندي سالم تربيت كند كه مهارت خوب زندگي كردن را دارا باشد و انجام اين كار به امكانات فراوان نياز ندارد؛ بلكه با كم‏ترين امكانات ولي با عشق و علاقه و برنامه‎ريزي صحيح و استعانت از خداوند متعال، مي‏توان آموزش را براي دانش‎آموران لذّت بخش نمود و در راه ارتقاي كيفي آموزش قدم برداشت.