اسلام در زمينة اخلاق و آداب داراي معادن غني است كه اگر همة سخنان حكمت‎آميز دانشمندان، شعرا، ادبا و فلاسفه را يك جا جمع كنند؛ در برابر آيات قرآن و روايات معصومين(ع) ناقص است. هنگامي كه پيامبر اعظم(ص) فرمودند: «انما بعثت لاتمم مكارم الاخلاق؛ برانگيخته شدم تا فضايل اخلاقي را به حد كمال برسانم» حقيقتي را در دين مقدس اسلام آشكار نمودند.
مكتب اسلام و رهبر اين مكتب حضرت ختمي مرتبت(ص) براي اصلاح جامعه ابتدا به فرد رو مي‎كند و به او انواع انحرافات اخلاقي را نشان مي‎دهد و در مقابل، عدل و انصاف را توصيف مي‎كند و با تشويق به نيكي و عدالت و يادآوري اجر و پاداش و بيان عذاب‎هاي سخت الهي براي تخلف‎كنندگان، افراد را به سوي نيكي و پرهيز از پليدي سوق مي‏دهد و اين گونه است كه افراد و در نتيجه جامعه از هلاكت و بدبختي نجات مي‎يابند. لذا پيامبر اكرم(ص) زيربناي تربيت و توسعه فرهنگي را خانواده و والدين مي‎داند و در اين باره مي‎فرمايد: «ادبوا اولادكم فانكم مسئولون»

.

.

.