کمال بدون علم
علم بدون معنویت ٬مطلوب کمال انسانی نیست و معنویت بدون علم و دانش هم ارزشی ندارد.
وایمان و علم به عنوان دو بال برای حرکت به سوی کمال و سعادت ابدی است و اگر علم و ایمان در کنار هم باشند٬ هم سعادت دنیوی و هم سعادت اخروی انسان را تضمین می کند و آنچه که برای همه ما لازم است، این است که به تاثیرگذاری علم و معنویت بر جان و روح انسان بیاندیشیم. در صورتی که علم و معنویت در انسان موثر باشد، ارزشمند است.  با  اشاره ای به حدیثی از پیامبر اسلام(ص) به روایت از امام رضا(ع) که می‌فرماید:«علم و معنویت سه اثر:  نورانیت در زندگی، بصیرت و خشیت الهی برجای می‌گذارد.»
وقتی که به مسایل مربوط به علم و عالم از نگاه پیامبر اعظم(ص) می نگریم، انسان حیرت زده می شود که چقدر آن بزرگوار به علم و عالم اهمیت می داد.
....و چقدر به کلیات و جزئیات این مساله توجه نموده است: به علم، علوم سودمند و علم زیان آور، انتشار علم، عالم، عالم با عمل و یا بی عمل، زندگی و مرگ عالم، حق عالم، هم نشینی با علما، پرسش از عالم، دوستدار علم، علم آموز، نهی از جهل گویی، علم گم شده مومن و…

از اولین روزهای دعوت پیامبر اعظم(ص) محور اصلی تبلیغ آن حضرت، زدودن زنگار از عقل های انسان هایی بود که به علت اعتقادات خرافی راه هر گونه علم آموزی، تحقیق، تفکر و مناسبات عقلانی را برخود بسته بودند. پیامبر اعظم(ص) بعد از دعوت به یکتاپرستی، سعی فراوان نمود تا باب علم، تحقیق و رجوع به عقل و ادراک را در میان مسلمانان رواج دهد.
از نظر پیامبر اعظم(ص) علم بدون تربیت مقامی ندارد. زیرا در بیشتر احادیث به نوع استفاده از علم تکیه زیاد می فرمایند. بیشتر دانشمندان نیز معتقدند که اگر علم بدون تهذیب باشد، قساوت می آورد.
چنان چه شهید مطهری(ره) دراین زمینه می فرماید: «علم بدون تربیت برای انسان قساوت می آورد.»