يكي از عواملي كه باعث رشد وارتقاي آموزش وپرورش در سالهاي اخير شده سانديس و كلوچه است. البته اين مولفه به صورت مستقيم وغير مستقيم بر روند تمام ادارات واز جمله آموزش وپرورش تاثير دارد. براي تبيين جايگاه كلوچه وسانديس در ارتقا ظرفيت هاي نيروي انساني بايد به اين نكته اشاره كرد كه يكي از بزرگترين فلاسفه معتقد است: «انسان الحيوان ناطق»  كه ترجمه ي فارسي آن مي شود انسان حيوان ناطق است. و چون براي پرورش حيوان به مواد غذايي نياز داريم پس براي رشد جسماني انسان نيز كلوچه وسانديس لازم است. از ديگر سو با پيشرفت سريع جوامع مسائلي همچون برگزاري سمينار، جشنواره، همايش و نشست مورد توجه قرار گرفت وچون با موادي مثل نون بربري و آبدوغ وحتي شربت سكنجبين وآبليمو نمي شود سمينار گرفت پس براي توسعه، نياز به سمينار و براي سمينار نيازمند سانديس وكلوچه هستيم. شاعران نيز به اين مقوله توجه بسيار نموده اند كه براي نمونه يك دوبيتي راجع به كلوچه و يكي هم براي سانديس - همراه با توضيح - تقديم مي شود:
تو را امروز ديدم توي سرويس        توي دستت كتاب فن تدريس
بهت گفتم بگو جشنواره بودي          جواب دادي آره، دادند سانديس
در اين جا شاعر يك نفر را مي بيند كه داخل سرويس بوده وبه مدرسه مي رفته وكتاب روش هاي تدريس هم دستش بوده از او مي پرسد آيا تو در جشنواره ي شركت كرده بودي ؟ او هم براي آنكه اهميت جلسه را بيان كند به جاي آنكه به سخنران يا مباحث اشاره كند فقط مي گويد در اين جلسه سانديس دادند.
چه چشماي قشنگي، گر چه لوچه          سرم خورده به ديوارهاي كوچه
گروه درسي، آيا رفته بودي         توي دستت مي بينم يك كلوچه
در اين جا باز شاعر يك نفر را مي بيند كه چشمانش لوچ است وبا ديدن او سرش به ديوار مي خورد- شاعري مي گويد - اي كه از كوچه ي ما مي گذري باخبر باش كه سر مي شكند ديوارش - وبعد چون اگاهي او افزايش يافته خودش حدس مي زند كه احتمالاٌ طرف در جلسه اي مثل گروههاي درسي شركت كرده است .بنابراين ضمن اشاره به اين مطلب باتوجه به لوچ بودنش به او مي گويد در دستانت فقط يك كلوچه است نه بيشتر.

برگرفته از سايت راديو معلم