با عرض سلام و تسليت ايام محرم و شهادت سرور و سالار شهيدان حضرت حسين بن علي(ع)، نظر به اينكه چند سالي است كه فارسي دوره ابتدايي بخصوص پايه اول ابتدايي دستخوش تغييراتي زيربنايي شده كه از نظر اوليا بخصوص اولي‎ها مشكلاتي را براي خانواده‎ها و فرزندان در ابتدا بهمراه داشته و آنان را دچار اضطراب و نگراني نموده است. بهمين سبب خدمت جناب آقاي سودخاني كارشناس آموزش ابتدايي و مدرس دوره‎هاي آموزش ضمن خدمت و آموزش خانواده رسيديم تا به سوالات متداول اوليا و همكاران در اين زمينه پاسخ دهند،

ضمن عرض سلام و تبريك به مناسبت عيد سعيد غدير، با نام و ياد خداوند متعال از اولين سايت آموزشي فرهنگي نايين خدمت جناب آقاي حاج ابوالفضل عابدين نژاد رسيديم تا هم جوياي احوال ايشان شويم و هم مصاحبه‎أي صميمانه با اين عزيز پيشكسوت فرهنگي داشته باشيم،

با نام و ياد خداوند متعال و عرض سلام به پيشگاه حضرت مهدي امام زمان(عج) و آرزوي سلامتي و طول عمر براي رهبر عزيزمان، اينجانب ابوالفضل عابدين نژاد فرزند حسنعلي متولد سال 1312 در نايين مي‎باشم. در آبانماه 1334 به استخدام آموزش و پرورش در آمدم و مدت 39 سال در سمتهاي معلمي، مديري، بايگاني و مسئول حسابداري مشغول انجام وظيفه بوده‎ام.

در مهرماه 1373 (مدت 14 سال) بازنشسته شدم و به دوستان و همكاران قديمي بسيار زياد علاقه داشته و دارم و ارتباط نزديك، صميمي و خوبي با آن‏ها دارم بطوريكه اگر مشكلي (حتي مشكلات خانوادگي) برايشان پيش مي‏آيد به سراغ من مي‏آيند و من نيز تاكنون در حل و فصل اين مشكلات كوتاهي نكرده‎ام.

قبل از بيماري بيش‏تر اوقات با دوستان و ديگر بازنشستگان به پياده روي مي‎رفتم و با آنان در ارتباط بودم و در اين ايام نيز دوستان مرا مورد لطف و محبت خود قرار داده‎اند و مرتب به عيادت من آمده اند كه جا دارد در اينجا از همه آنها كمال تشكر را داشته باشم.

يادم است كه حدود 2سال بود كه در قسمت بايگاني اداره مشغول بكار بودم كه رئيس فرهنگ آن زمان آقاي فخاري، از من خواست

مصاحبه با سركار خانم نكويي از مديران پيشكسوت و بازنشسته نايين

ببسم الله الرحمن الرحيم، آن روز صبح وقتي از درب دفتر دبستان شهيد ايماني وارد شدم، مدير مدرسه گفت: «امروز دانش آموز جديدي برايت آمده، اميدوارم كه شلوغي كلاس و ورود يك دانش آموز ديگر، باعث ناراحتي تو نشود.» با بي صبري منتظر بودم كه شاگرد تازه وارد را ببينم و با اولياءش آشنا شوم. در كمال ناباوري دوست دوران تحصيل خود را (ابتدايي تا آخر دبيرستان) مشاهده كردم كه دست در دست فرزندش به كلاس آمد. خاطرات دوران دبستانم (دبستان شهيد ايماني، محمدرضا شاه سابق) در ذهنم تداعي شد.آن روزهايي را به خاطر آوردم كه مادر دوستم يعني مادر بزرگ شاگرد تازه وارد، مدير دبستان ما بود. وقار و طمأنينة خاصي داشت، بياد آوردم روزهاي قشنگ ابتدايي را كه مدير، با صبر و حوصله با ما برخورد مي كرد و شايد امروز قسمت بوده كه من بتوانم گوشه اي از زحمات مدير دوران ابتدايي ام را جبران كنم. خوشحال شده و با گرمي از دوستم و فرزندش استقبال نموده و دستش را گرفته و او را در اولين رديف نيمكتها، نزديك خودم نشاندم. خاطرات گذشته را در ذهنم مرور مي كردم و يكدفعه به نظرم رسيد كه چه خوب است اولين مصاحبه در سايت را با مدير دبستان دوران ابتداييم داشته باشم. از آنروز به بعد در تلاش بودم تا با ايشان ملاقات و مصاحبه و گفتگويي دوستانه ترتيب دهم.

لذا در آستانة سال تحصيلي 87-88 و در سالروز ميلاد با سعادت كريم اهل بيت حضرت امام حسن مجتبي(ع)، مصادف با 26 شهريورماه 87، از اولين سايت آموزشي فرهنگي نايين (سايت نايين پيك)، خدمت سركار خانم نكويي پيشكسوت فرهنگي و از مديران بازنشسته مدارس ابتدايي نايين رسيديم تا گفتگويي صميمانه با اين عزيز فرهنگي داشته باشيم.

از درب منزل كه وارد شدم مثل هميشه با وقار مرا مورد محبت خود قرار داده و در كنار هم نشستيم….

- اگر رقابتي وجود داشت باعث كينه و حسادت و كدورت نمي شد و همه با هم دوست و رفيق بودند.
- بچه ها همه از لحاظ توانايي‏هايي كه دارند،تقريباً يكسانند و اگر تفاوت چشمگيري بين دانش آموزان وجود دارد؛ از نحوه رفتار اوليا و محيط خانوادگي است.
- از اين كه زماني معلم بودم احساس افتخار و لذت دارم و دوست داشتم تا زنده ام بتوانم به جامعه خدمت كنم. من هنوز هم تدريس را دوست دارم و از اين كار لذت مي‏برم.
- توصية من به معلمان اين است كه در هنگام تدريس و برخورد با دانش آموز چنان فرض كنند كه تك تك آنان معلمان فرزندان آنان در آينده هستند.